Iranian-atheist-Cyrus-Parsa-poetry

دُنیایِ وارونه / سیروس پارسا

به‌دست در اشعار on اسفند ۲۱, ۱۳۹۲

کاسترو با پیژامه ای چروکیده
تفنگی آب پاش به دست دارد
و نشانه می رود
تمامی شکوفه هایِ
سپید درختانِ شهر را

Iranian-atheist-Cyrus-Parsa-poetry

چگوارا موهایش را بافته
شلواری تَنگ به پا کرده
و سرِ هر کوچه
به کودکانِ آمریکایی گُل می دهد

آدلف هم دیگر هیتلرِ سابق نیست
شلوارکی پوشیده با گُل های ریز
دمپایی ابری اش هم در پسِ هر قَدم
لَخ لَخ صدا می دهد و در تلاویو
تورات فروشِ دوره گرد شده

استالین در خیابان های مسکو
وُدکا می نوشد و دَم به دَم
می زَند زیر آواز و گاهی نیز
عشق بازی می کند
با دخترِ کارگری که
زندگی را دوست دارد

لورکای اسپانیایی
شاملویِ ایران زمین را
در بغل گرفته و با هم
شعری می گویند زیبا
در وصفِ لذت آزادی

تاریخی بی جنایت
روزگاری بی خشونت
تفنگ هایی بی گلوله
و گنجشک هایی که
هرگز نمی میرند

دنیایی بی مَرز
شادی بی پایان
بچه هایی سیر و خندان
مردانی که عاشقانه
حقوقِ زنان را دوست دارند
برابری انسان ها
با هر رنگ و باوری
حتی در دادگاه های اسلامی!

رویایی شیرین
خوابی خوش!
زخمِ شکنجه بَر
روح و تَنِ شاعر
ذره ای بیداری
و دوباره روز از نو
روزی از نو!
باز هم همه جا قرمز است
و این انسان ها اینگار
هیچگاه قصدِ آدم شدن ندارند!

” سیروس پارسا – بیست و سوم سپتامبر ۲۰۱۲ “

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

Hide